Հայաստանի մսի շուկայում առաջացած իրավիճակը իշխանության տնտեսական քաղաքականության լավագույն վկայությունն է: Ավելի շուտ լավագույն վկայությունն է այն բանի, որ այդ տնտեսական քաղաքականության հասցեատերը ամենեւին էլ Հայաստանի քաղաքացին չէ, այլ մարդիկ, որոնք մոտ են կանգնած իշխանությանը, ու ցանկանում են պարզապես որքան հնարավոր է հարստանալ: Իսկ այն, որ խոսքը հենց իշխանությանը մոտ կանգնած մարդկանց մասին է, թերեւս կասկածից վեր է, որովհետեւ երեխան անգամ չի հավատա, որ կարելի է չլինել իշխանությանը մոտ կամ կից, ու հարյուր հազարավոր գլուխ ոչխարներ արտահանել Իրան:
 
Իսկ թե այդ արտահանումից ինչ կարող է տեղի ունենալ Հայաստանի շուկայում, այդ անձանց բնականաբար չի հետաքրքրել: Ու թերեւս չպետք է հետաքրքրի էլ, քանի որ նրանք մտածում են իրենց շահույթի կամ եկամտի մասին: Հայաստանի շուկայի մասին պիտի մտածի այն իշխանությունը, որին մոտ են կանգնած արտահանող այդ մարդիկ եւ որը հարկատուների հաշվին շրջում է ծառայական շքեղ մեքենաներով, աշխատում է տաք եւ հարմարավետ աշխատասենյակներում: Բայց, մյուս կողմից, դա ամենեւին չի նշանակում, որ այդ իշխանությունը պետք է ծառայի հարկատուներին: Բոլորը թերեւս գիտեն, որ իշխանությունը շատ հանգիստ կարող է հրաժարվել հարկատուների այդ փողերից, քանի որ դրանց հույսին չէ, կամ հազիվ մեկ ձեռքի մատների վրա հաշվվող պաշտոնյաներ կան, որ այդ փողի հույսին են:
 
Իշխանության մնացած, բուն մասի փողը գալիս է անձնական բիզնեսներից, կոռուպցիայից: Չի բացառվում, որ ոչխարի բիզնեսն էլ հենց այդ շարքից է, եւ իշխանությունը ոչ միայն հովանավորում է մեկին, այլ կիսվում է այդ մեկի հետ: Արդյունքն այն է, որ երկրի մսի շուկան գրեթե ցնցվում է: Գուցե ոչ այնպես, ինչպես ասենք ամիսներ առաջ շաքարավազի շուկան ցնցվեց, կամ ցնցվեց ֆինանսական շուկան, բայց մսի շուկայի իրարանցումն այնպիսին էր, որ նկատելի էր գրեթե ամբողջ բնակչության համար: Ի վերջո, իշխանությունից բացի, մեկ-մեկ էլ քաղաքացիներն են միս ուտում, կամ ուտում էին, մինչեւ մսի գնի կտրուկ աճը:
 
Իսկ իշխանությունը, փոխանակ մտածելու այդ մասին, փոխանակ մտածելու, որ ինչքան էլ որեւէ մեկի համար շահավետ է Իրան միս արտահանելը, այդուհանդերձ դա վնաս է տալու Հայաստանի ներքին շուկայում ու հետեւաբար պետք չէ այդպիսի բան թույլ տալ, գյուղնախարարին հանեց հեռուստաեթեր, որ նա արդարացնի այն, ինչ կատարվել է ու կատարվում է: Գյուղնախարարն իհարկե մեծ հաշվով որեւէ մեղք չունի: Նա կատարող է: Մինչեւ եթեր գնալը նա հաստատ իր եթերային ասելիքը մի քանի անգամ ճշտել է ավելի բարձր ինստանցիաների հետ: Այնպես որ, եթերում ինքնագործունեություն չէ, որ եղել է, այլ հանձնակատարություն:
 
Հայաստանում ընդհանրապես, հատկապես երբ խոսքն իշխանության գործողության մասին է, ինքնագործունեությունն անհնարինի ոլորտից է: Ինքնագործունեությունը Հայաստանի իշխանական համակարգի թշնամին է ու կպատժվի ակնթարթորեն, որովհետեւ այդպիսին է ամբողջատիրական համակարգի բնույթը: Կամ ամբողջն է վերահսկողության տակ, կամ վերահսկողությունից դուրս է գալիս ամբողջը: Հետեւաբար, դա նաեւ նշանակում է, որ ոչ միայն ոչ մի պաշտոնյա եթեր, այլ նաեւ ոչ մի ոչխար Հայաստանի սահմանից դուրս չի գա առանց վերահսկողության:
 
Դե, իսկ հասարակությանն էլ մսի փոխարեն իշխանությունը դեմ կտա պաշտոնական վիճակագրությունը, ուր հպարտ-հպարտ կնշի, որ այսինչ-այնինչ ժամանակահատվածում արտահանումը Հայաստանում աճել է իքս տոկոսով, ու քանի որ մենք վարում ենք արտահանման խրախուսման քաղաքականություն, ապա կարող ենք վստահ ասել, որ այն տալիս է իր պտուղները. պտուղ կերեք, միսն ինչ եք անում:
 
ՀԱԿՈԲ ԲԱԴԱԼՅԱՆ
 
Հ.Գ. ԱՌԱՋԱՐԿ ՈՉԽԱՐԻ ՄԱԳՆԱՏՆԵՐԻՆ
 
Նկատի ունենալով Հայաստանից ոչխարի դեպի Իրան արտահանման մեծ թափը, մեր ընթերցողների մի խումբ հանդես է եկել արտահանումն առավել շահավետ դարձնելուն եւ դրան առավել մեծ ծավալ հաղորդելուն նպաստող առաջարկով: Մասնավորապես, քանի որ եղանակային պայմանների անկանխատեսելիության պատճառով հնարավոր չէ բեռնատարով անընդհատ ոչխար արտահանել Իրան, քանի որ ճանապարհը երբեմն փակվում է, մեր ընթերցողներն առաջարկում են կառուցել հայ-իրանական ոչխարամուղ: Ոչխարը Հայաստանում դնում են խողովակաշարի մեջ, մի քիչ խոտ դնում բերանը, որ ճանապարհին չնիհարի, մի թեթեւ հրում են եւ այն մի քանի ժամից հասնում է Իրան: Քանի որ ոչխարամուղի շինարարության համար կպահանջվի զգալի գումար եւ ժամանակ, կարելի է նաեւ այդ ծախսից էլ խուսափել: Բանն այն է, որ կա հայ-իրանական գազամուղ, որը Հայաստանին պետք է որ այլընտրանքային եւ էժան գազ ապահովեր Իրանից: Բայց, թեեւ կառուցված լինելուն, չգիտես ինչու այդ գազամուղով Հայաստան գազ չի գալիս: Հետեւաբար, կարելի է պարապուրդի մատնված գազամուղը օգտագործել ոչխարներ արտահանելու համար: Կարող է խանգարել այն հանգամանքը, որ գազամուղը մի քիչ նեղ է եւ ոչխարը մի կերպ կխցկվի գազամուղի մեջ եւ առաջ չի գնա, բայց այդ հարցն էլ լուծելի է: Պետք է ուղղակի ոչխարը մի թեթեւ ձեթոտել, ու նա այդ նեղ խողովակով էլ հանգիստ կսահի: Քանի որ գազամուղը տարանցիկ չէր լինելու, խողովակի տրամագիծը նեղ ընտրվեց: Ում մտքով կանցներ, որ մի քանի տարի անց Իրան ոչխարի արտահանման համար գազամուղը կարող է պետք գալ:

10:13:05 - 05/02/2010
Ուղարկել էլ.փոստով	Տպագրելու տարբերակը